هوانوردي

صندلی پران Ejection seat قسمت اول

Mar 03, 2018 . 15,156 مشاهده . 0 نظرات

صندلی پران Ejection seat قسمت اول

 

صندلی پران و داستان ساخت و تکامل آن :

صندلی‌پَران سامانه‌ای است که صندلی هواپیما را با فرمان خلبان به بیرون از اتاقک خلبان پرتاب می‌کند. این کار معمولاً برای نجات خلبان یا سایر سرنشینان یک هواپیما (معمولاً هواپیمای نظامی) در موقعیت اضطراری، انجام می‌شود. در بیشتر طراحی‌ها، انفجار ماده منفجره یا پیش‌رانش فضایی، صندلی خلبان را به بیرون پرتاب می‌کند. پس از پرتاب صندلی به خارج از هواپیما، خلبان یا خلبانان بوسیله چتر نجات فرود می‌آیند.
صندلی پرتاب به بیرون ACES II چند ثانیه پیش از برخورد هواپیما به زمین، عمل می‌کند. به عمل پرتاب خلبان به بیرون از هواپیما با استفاده از صندلی‌پران، پرانش یا اجکت گفته می‌شود.

هدف صندلی پرتاب به بیرون زنده نگاه داشتن خلبان است. خلبان تقریباً شتابی معادل ۱۰ تا ۱۲ برابر شتاب گرانشی (۱۱۷ تا ۱۳۷ متر بر مجذور ثانیه) تجربه می‌کند. صندلی‌های غربی معمولاً شتاب کمتری بر خلبان تحمیل می‌کنند. در دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی، فناوری شوروی اغلب شتابی معادل ۲۰ تا ۲۲ برابر شتاب گرانشی ایجاد می‌کردند. شکستگی ستون مهره‌ها اثر جانبی این سیستم هاست.

وسایلی که به همراه یک صندلی اجکت وجود دارد:

1.غذا به اندازه ی سه روز
2.شکلات
3.یک کلت
4.یک کلت منور
5.یک قایق بادی مخصوص دراپ در آب
6. یک قلاب ماهیگیری
7. یک دستگاه شبیه کباب پز برای طبخ غذا
8.یک پودر مخصوص که اگر خلبان در آب دراپ کند با ریختن آن پودر کوسه ها دور می شوند.
9. بسته کمک های اولیه
10. چاقوی معروف و بسیار تیز MC1 که حتی قادر به بریدن مفتول فلزی می باشد.
11.آینه برای علامت دادن در روز
12.یک تشک بادی که اگر خلبان بالای جنگل دراپ کند.
13.قرص تصفیه آب

داستان صندلی پران :
صندلی پرتاب هواپیماهای جنگنده چگونه تکامل یافت؟

سال ۱۹۱۰ یک فرار با کمک بانجی از یک هواگرد صورت گرفت. در سال ۱۹۱۶، ادوارد کالتروپ، یک مخترع چتر نجات، یک صندلی پران را که هوای فشرده را مورد استفاده قرار داده بود، به ثبت رسانید. اما نتیجه در عمل فاجعه بار بود …

پیشگامان

وزارت هوانوردی بریتانیا در سال ۱۹۳۹ مجبور بود کاری انجام دهد جنگ در حال آغاز بود و مکانیزم دستی بازکردن درب کشویی هواپیما ها ناکارامد بود . عدم امکان بیرون پریدن ایمن از جنگنده که در حال سقوط بودند باعث شده بود که روحیه‌ خلبان‌های نیروی هوایی سلطنتی تضعیف شود. بنابراین وزارت هوانوردی شروع به جمع‌آوری ایده‌های سامانه‌ی فرار خدمه‌ پرواز از تامین کنندگان معمول فناوری خود کرد. این تامین کنندگان شامل کمپانی هواپیمایی مارتین بیکر (Martin Baker) با مدیریت جیمز مارتین (James Martin) که یک مهندس خودساخته و یک تعلیم‌دهنده به نام ولنتاین بیکر (Valentine Baker) به صنعت ساخت هواپیما وارد شد.

وقتی که فرماندهی هواپیماهای جنگی از او خواست که یک درب کابین خلبان با قابلیت کنده شدن از جا برای هواپیماهای اسپیتفایر (Spitfire) نیروی دریایی بسازد. پاسخ مارتین ساده و تأثیرگذار بود. یک توپ قرمز رنگ لاستیکی آویزان از سقف کابین، کابل‌های متصل به میخ‌های نگهدارنده‌ی پیرامون سقف کابین را می‌کشد. بدین ترتیب سقف کابین به‌سرعت از جای کنده و به جریان باد سپرده می‌شود. این سیستم بر روی همه‌ هواپیماهای اسپیتفایر به‌صورت استاندارد استفاده شد.

همزمان آلمانی‌ها از سال ۱۹۳۹ در حال کار کردن بر روی صندلی‌های پرتاب‌شونده با مکانیسم پیشران موشکی بودند. در ۱۳ ژانویه سال ۱۹۴۲، یک خلبان آزمایشی نیروی هوایی آلمان (لوفت وافه) به نام هلموت شنک (Helmut Schenk) از یک هواپیمای هنکل ۲۸۰ (Heinkel He 280) که این هواپیما نیز از نوع دوموتوره‌ جت بود بیرون پرید. سیستم ایجکت او از نوع صندلی پرتاب‌شونده با هوای فشرده بود که به‌شدت به سمت بالا پرتاب می‌شد. در پاییز ۱۹۴۴ وزارت هوانوردی بریتانیا گزارش‌هایی عجیب مبنی بر اینکه خلبان‌های آلمانی پس از هدف قرار گرفتن هواپیمایشان به هوا شلیک می‌شوند دریافت کرد .

کارتریج‌های انفجاری

علی‌رغم طراحی زمخت و غیرمعمول، صندلی پرتاب‌شونده‌ی هواپیمای هینکل در طول جنگ، جان دهها خلبان را نجات داد. کمپانی سوئدی ساب (saab) صندلی‌های پرتاب‌شونده‌ی خود را توسعه می‌داد و در سال ۱۹۴۲ توانست با موفقیت یک مانکن را بر روی سیستم ایجکت هواپیمای ساب ۱۷ آزمایش کند. بااین‌حال برخلاف آلمانی‌ها، فناوری سوئدی نه هوای فشرده یا موشک، بلکه کارتریج‌های پر از مواد منفجره بود.

جیمز مارتین باتجربه‌ای که در تسلیحات هواپیما داشت، فکر کرد که کارتریج‌های انفجاری می‌توانند انتخاب بهتری برای استفاده در صندلی‌های پرتاب‌شونده باشند. بااین‌حال، داده‌های فیزیولوژیکی درباره‌ی قرار گرفتن بدن انسان در شتاب شدید، کم بود. چگونه می‌توانید یک صندلی انفجاری با چنان‌قدرتی بسازید که بتواند خلبان را به خارج از کابین پرتاب کند و در ضمن آسیب زیادی به او نرساند؟


طرز کار موتور های پیستونی چیست؟قسمت اول

 

طرز کار موتور های پیستونی چیست؟قسمت دوم


تهیه سوالات جدید سازمان هواپیمایی کشوری

 

 

ارتباط با ما

4 thoughts on “طرز کار موتور های پیستونی چیست؟ قسمت اول

پاسخ دهید